Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dürüsttür kalemim yalanı yoktur.
Bazen bir hançerdir bazen de oktur.
Bilmediğin kadar duygusu çoktur.
Ağladı kalemim seni yazarken.
Evet hep aglar kalemler o'nu yazarken ..Sagolun..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta