uzundur gecenin saçları
sonsuzluğa giden yola açarken kanatlarını
mor renklerin ebrulisini dokurken yeryüzüne
gizli tebessümlerde bırakır acıyı
düşer ayın gözleri
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




müritlerinin kanını emen dikenli gül
açma tomurcuklarını / gülşen_i bağım virâne /
tütsülenmiş sunaklarda bekleyen kurban da değilim
savrulan küllerimin zerrelerinde ağlayan bir hiçim /
yeter ki Araf’ta bırakma günahkar ruhumu
dayanamam belirsizliklere… / Ey Rabbim!
ŞİİRDE, FİZİK BEDENDEN UZAKLAŞMIŞ,
YAKARAN BİR HALET-İ RUHİYENİN
DÜŞSEL VE UHREVİ BETİMLEMESİ
ÖNE ÇIKMIŞ..
ŞAİRe'nin,
(aleni vurgulamasa da)
TERMİNOLOJİSİNDEN VE
HİSSİYATINDAN ;
FİZİK BEDENDEN
ASTRAL BEDENe,
ONDAN DA
MENTAL BEDENE
ULAŞTIĞINI.. ANLIYORUZ.
savrulan küllerimin zerrelerinde ağlayan bir 'hiçim'/
misali.
ŞAİRENİN YÜREĞİNE SAĞLIK.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta