Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Gözlerimize hapsettiğimiz acını kederin mutluluğun isyanıdır çoğu zaman ağlamak..Bazen de benliğimizin ezilmişliğinin göstergesi acı acı..Ağlamak utanılacak bir duygu değil tam tersdir aslında ama eskiden ezelden yasak bir duyduymuş gibi bahsedilir,çoğu zman erkekler için.Her duyguyu özgürce yaşamak en güzelidir..Güzel bir şiir okudum..SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta