O gün güneşle bu tepede bittin
Elveda diyerek bıraktın derde
Sonra ardına hiç bakmadan gittin
Kim bilir sen nerlerdesin ben nerde
Diktiğimiz gülün dalları solmuş
Bizi izleyen kuşlar ötmez olmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirlerime yorum yapıp beni mutlu ettiğiniz için çok teşekkürler Zeynep Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta