Bu sabah oturdum ağaran saçlarımla sohbete daldım.
İlk beyaz teli bulup sordum.
Neden bu kadar erken beyazladın diye.
Cevap veremedi sustu sakince.
Sonra usulca fısıldadı kulağıma.
Haydi sen söyle kalbin hep ağlarken neden yüzün güldü.diye.
Şaşırdım dondum kaldım bu kış günü.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




İlk beyaz saç teli öncü sadece. Ardından hısmını, akrabasını da toplayıp geliyor. Yüzdeki çizgilere gelince; her birinin derinliklerinde bir hatıra gizlenir. Kutluyorum içtenlikle Nesrin hanım. Sevgimle...
Geçip gideceğiz yeryüzünden.Biz gideceğiz ve arkamızda şiirler kalacak..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta