Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İlk beyaz saç teli öncü sadece. Ardından hısmını, akrabasını da toplayıp geliyor. Yüzdeki çizgilere gelince; her birinin derinliklerinde bir hatıra gizlenir. Kutluyorum içtenlikle Nesrin hanım. Sevgimle...
Geçip gideceğiz yeryüzünden.Biz gideceğiz ve arkamızda şiirler kalacak..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta