Omuzlarımda bir ömür,
Kimse görmedi ne kadar ağır olduğunu.
Gülüşlerim ödünçtü hayattan,
İçimdeki fırtınayı susturmak için.
Her gün biraz daha eksildim,
Kimse fark etmeden…
Gözlerimde yorgun bir şehir var,
Işıkları sönmüş geceden kalma.
Adını anınca titrer içim,
Bu kalp fazla sevmiş, anla
Herkes geçip gitti içimden,
Ben hayata tutunmadım,
Hayat yakama yapıştı.
Ne umut diye bir sözüm kaldı
Ne de yarını bekleyecek gücüm.
Sadece nefes alıyorum,
Çünkü başka çarem yok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!