Bir ağaçla bir rüzgâr tartışıyordu ovada:
Rüzgâr dedi ki, “Eğil, kurtulursun.”
Ağaç dedi ki, “Eğilirsem ben ben olmam.”
Masal budur sandılar uzaktan bakanlar,
oysa bu, hayatın ta kendisiydi.
Belki de ben o ağaçtım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta