Dağ başında guman kalmamış bir ağacım.
Kökümü kazımaya ant içmiş, sele direnirim.
Dallarım, yapraklarım gitsin diye esen rüzgâra.
Bozmadım yeminimi burada duracağım.
Suyu aramak ne zor köklerinde olsa.
Sanmam bir tek güneşe uzanmak mı kolay.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta