Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Neden iki büklüm boynum,
Yanımda sandıklarım hayâl,
Güneşin terk ettiği misâli ay,
Gözyaşlarımsa kum oldu..

Dudaklarımdan cümleler düştüler,

Gözlerim uzaklarda gezer,
Yanımda olmayan hikayelerim yüzünden,
Dilim sersemleşti kelimelerim serzenişte,
Hatalarıma dur dedim sonrasını hesap ettiğimden..

Şimdi böyle düşersem kalkamam,

Ey terazisi şaşmayan, mülkünde zulüm barındırmayan Adl,
Emeği zayi etmeyen, her cana hakkını tam veren Adl!
Sen istersen denge kurulur, her zerre yerini bulur,
Senin adaletinde rızık, en helal pınardan sunulur.
​
Yâ Adl! "Allah!" Yâ Adl! "Hû!"

Ey günahları mahveden, izini dahi silen,
Cürmümüzü rahmetle, affa tebdîl eyleyen!
Kapına geldik ey Rab, yüzümüz kara bizim,
Merhametiyle kulu, lütfuna gark eyleyen.
​
Yâ Afüvv! Allah! Yâ Afüvv! Hû!

Ey varlığı sonsuz, her şey yok olduktan sonra baki kalan El Ahir,
Rızkın son durağı, sebepler bitince sığınılan mutlak kapı Ahir!
Senin bekânla mühürlenir âlem, her zerre Senin o sonsuz hükmüne varır,
Sana teslim olan her muhtaç kul, fanilik biterken Seninle huzur bulur.

Yâ Âhir! "Allah!" Yâ Ahir! "Hû!"

Ey her şeyi bilen, ilmiyle rızka kefil olan Alîm,
Zerrelerin ihtiyacını, bizden iyi gören Alîm!
Karanlık gecede, kara karıncanın sesini duyarsın,
İlminle kuşatır, her dertliye vaktinde ulaşırsın.

Yâ Alîm! "Allah!" Yâ Alîm! "Hû!"

Ey mertebesi en yüksek, şanı her şeyin fevkinde olan Aliyy,
Rızkı yüce katından indiren, hazinesi eşsiz olan Aliyy!
Senin yüceliğin karşısında, tüm makamlar birer zerre,
Sana bakan gözler kamaşır, nurun yayılır her yere.
​
Yâ Aliyy! "Allah!" Yâ Aliyy! "Hû!"

Ey büyüklüğü sınırsız, şanı her şeyden yüce olan Azîm,
Hazineleri tükenmeyen, rızkı azametiyle veren Azîm!
Göklerin ve yerin mülkünde, Senin hükmün sonsuzdur,
Sana sığınan kalpte, rızık her an pür-nurdur.

Yâ Azîm! "Allah!" Yâ Azîm! "Hû!"

Ey mağlup olmayan Galip, ey izzetin sahibi Azîz,
Cümle âlem emrine râm, her şey yolunda na-çiz.
Heybetinle titrer arz u semâ, lakin rahmetin geniş,
Kullarına şefkatiyle, izzet bahşeden Azîz.
​
Yâ Azîz! Allah! Yâ Azîz! Hû!

Ey ölü kalpleri dirilten, küllerinden hayat var eden ulu Bâis,
Rızkı toprağın bağrından uyandıran, her cana nefes olan Bâis!
Senin emrinle canlanır arz, her zerre isminle silkelenir,
Sana yönelen her mahzun gönül, Senin müjdenle tazelenir.
​
Yâ Bâis! "Allah!" Yâ Bâis! "Hû!"