Affetmeyeceğim Seni Şiiri - Güven Küçük

Seni neden affetmeyeceğim biliyor musun?
Bana tekrar yaşama imkanının olabileceğini hissettirdiğin için.
Kendi mezarımda huzur dolu uyurken,
Bana tekrar can verdiğin için.
Ben tekrar yaşamaya başladığımı zannederken,
Beni öldürdüğün için.
Bana can olduğunu zannederken,
Canımı sessizce aldığın için;
Affetmeyeceğim seni…

​Seni neden affetmeyeceğim biliyor musun?
Ben nefessiz yaşamaya alıştırıyordum kendimi,
Sen önce nefes oldun, sonra kestin nefesimi.
Bana tekrar hayaller kurdurup, yaktın tüm hayallerimi.
Tutup ellerimden çıkarttın ya beni ateşler içinden;
Bıraktın ellerimi, düştüm cehennemin dibine.
Sen artık bir eli bir daha tutmama sebebimsin,
İhtimallerin olmadığını öğrettiğin için;
Affetmeyeceğim seni…

​Seni neden affetmeyeceğim biliyor musun?
Beni sevginin olduğuna inandırdığın için.
Bana kendimi değerli hissettirdiğin için.
Bana bu dünyanın yaşamaya değer olduğuna inandırdığın için.
Tüm inançların aslında yalan olduğunu tekrar gösterdiğin için.
Ben sana körü körüne aşıkken,
Sen aşkın olmadığını gösterdiğin için;
Affetmeyeceğim seni…

​Evet duydum, hastaymışsın;
Virüs falan artık her neyse, bir mikrop kapmışsın.
Bir kelime yazmaya da belli ki zaman bulamamışsın.
Söyleseydin belki bir "geçmiş olsun" derdim,
Haberim olsaydı dualar ederdim iyileşmen için, şifalar dilerdim.
Hani ölsen, haberim olsa, gözyaşı dökerdim;
Bunu bile bilmeyecek kadar önemsizim, teşekkür ederim.
Beni her zaman böyle hissettirdiğin için,
Affetmeyeceğim seni…

​Bak, ben de bıraktım artık telefona bakmayı,
Her gecenin sabahı "mesajın geldi mi" diye merak etmeyi.
Aramayı, yazmayı, hal hatır sormayı...
Mecbur bıraktın ya bana kurulan hayalleri yıkmayı!
Ömrün ömrüme katılsın diye dualar ederken,
Şimdi ahımı aldığın için;
Sensiz yaşamak aklıma gelmezken,
Senden vazgeçmeye mecbur bıraktığın için;
Asla affetmeyeceğim seni,
Affetmeyeceğim…