Affetmem Şiiri - Necip Emrah Aşıkoğlu

Bilmiyorum Mart ayının sıradan bir akşamı
Fakat ben geçen seneki ben değilim
Eskisi kadar acımıyor artık içim
Adini duyunca irkilmiyorum

Gece yarılarını seni düşünerek geçirmiyorum
Geçmiş anılarımız aklıma gelmiyor
Yokluğun bir aliskanlik gibi
Ve ben en çok bundan korkuyorum

Ya unutursam seni
Hafızamdan silinirse yüzün
Ya görünce bişey hissetmezsem artık
Görünce tanıyamazsam seni

Gel demiyorum artık
İstemiyorum da seni görmeyi
Belki kendimi kandırıyorum
Yüreğimdeki serçe hâlâ kanat çırpıyorsa

Yalana gerek yok
Bazen seni düşünüyorum
Gizli gizli resmine bakıyorum
Kimden gizliyorsam artık
Belki de kendimden utanıyorum

Yüreğimdeki ateş birgün sönerse
Ya bana artık yabancı olursan
Seni affetmem o zaman
Yaşanmayan yıllardan ötürü