ÖMÜRLÜK YANGINLAR AFFET YA RAB
kocaman adam olduğumu düşünen akıllılar,
içimde ki çocuğu gözlerine soksam görmezler inan,
insan bir tuhaf olur yaşarken ölünce,
çıktığı yoldan verdiğin sözden dönünce,
içini duyduğun da pişmanlık dolar,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta