MUKABELE – “Affet Allah’ım…”
Ramazan’ın gecesi ağırdı o akşam…
Caminin içi doluydu ama kalpler boş gibiydi.
Herkes elinde Kur’an, dilinde zikir, içinde pişmanlıkla oturuyordu.
Sanki herkes aynı cümleyi fısıldıyordu içinden:
“Geç kaldım ya Rabbi… Çok geç kaldım…”
Hoca efendi okumaya başladı.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta