Ezanlar eriyor insanın dumanından
Sehpalardan sallandırdık kendimizi günahların yasından
Kelimelerin başı kesildi kan süzülüyor zamandan
Ağla ki duvarlar yeşeriyor hicranımızdan
Ne renkli vitrinler geçti renklere kandık
Şehriyarlar yıkılır yeryüzünde onu baki sandık
İz bırakır adımlar günahımızla asılı kaldık
Çağın ayetlerini harlı nefsimizle yaktık
Ağladık, affımıza sığındık…
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 11:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!