ADSIZ BEKLEYİŞ
(Ömer Tural Kaleminden)
Gün saymadım, içim saydı yokluğu,
Sessizliğim dillendirdi hasreti.
Bir avuç kor düştü yüreğime,
Kül eyledi içimdeki sabrı.
Kapı önü akşamları uzadı,
Yollar bana seni sorar her gece.
Ay doğarken içim ürperir benim,
Adın düşer dudaklarıma ince.
Ellerimde sıcaklığın duruyor,
Zaman bile silemedi izini.
Bir rüzgâr ol, geç içimin içinden,
Belki duyar yorgun kalbim sesini.
Çözülmüşüm sensiz kalan bağ gibi,
Tutunacak bir dalım da kalmadı.
Beklemek mi, yoksa yanmak mı bu hâl,
Adını koyacak kimse olmadı.Ömer Tural
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 19:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!