karanlık bir bilinmeze bakarken ışıktan gözleriniz kamaşır,
ışık harelerinin büyüsü çeler aklınızı ve o yöne yürümeye başlarsınız.
kimsesiz değilsinizidir ama o yolda tek yürümek istersiniz.
yolun sonuna vardığınızda yaşayacağınız ne olursa olsun üzülmezsiniz,
kendi kahramanınız olmuşsunuzdur.
adı konmayan bir kahramanlıktır bu...
bilirsiniz ki adı konduğunda büyü bozulacaktır.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Duygu yüklü şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta