Kendimden eminim ben…
Yalancı dostlukların içinden
Kahpe pusuların üstünden
Sıratlardan geçmişim ben.
Öyle ucuz pusular atma
Kıyılarda kahrımı çekmiyor artık
Uzaklara bakardım eskiden
Gelmeyeceğini bile bile…
Sığınacak bir liman bulurdum kendime.
Bir ihtimal vardı o zamanlar
İnsanlık bu mu dedim
Zifiri karanlıkta yürüdüm
Nefret ettim nasıl kinlendim
Yine de kaldırımlara tükürmedim.
Maziden atiye gel deyince
Sıcaktı otağım sıcaktı çayım
Güneşi uğurladım ay geldi karşıladım
Serpilince yakamozlar yine seni andım
Aklıma düştün buz kestim yandım.
Halbuki seni anmayacaktım
Yıllar sonra geldi
Yüreğim git diyemedi
Benden özür dilemedi
Sustu hiçbir şey demedi
Belki de diyemedi.
Yakalanma ihtimali vardı
Manasız bir korku sarardı
Bizimkisi hiç ulu orta olmadı
Ben saklandım o saklandı.
O zamanlar el ele tutuşmak
-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...