Onlara yaptırdılar
Köşkleri sarayları
Paylarına ölüm düştü.
Koşarak işlerine gittiler
Ekmek parasına...
Ölüye,
Herkes ağlar gülüm,
Güzel günlerimizde,
Güldürürseydin ne vardı.
Sormayan sorgulamayan,
Oldubittilere susan,
Haklarını savunmayan,
Sinen sindiren..
Güçlüye boyun eğdiren,
Dili ney leyim.
Tarifi olmayan duygularla
Savrula savrula..
Düşüyorum kollarına.
Öylesine benzedim ki sana
Öylesine özledim ki baba...
Necati fena halde gerilmiş
Başkan makam arabasına bindirmemiş.
Beş çocukla ortada kalmış gibi
Salyalı sümüklü..
Necati gerçekten asalak biri.
Soytarılık etmeden
Evine ekmek götürenlerle
Kıyamete kadar...
Aynı safta olacağız.
Kıyılarımızı dövüyor
Çocukların
Ceset olmuş bedenleri.
Gözleriniz görmese
Kulaklarınız duymasa da
Hoş geldin kızım..
Hoş duygular getirdin.
Dünyanın en güzel topraklarında,
Adalet dağıtanların otağında sın.
Kovulma sırası yine mi bende
Cego kaçıncı köy?
Yanlış yetiştirmişler beni
Öldürsem mi ben beni?
İstanbul ile hiçbir problemim yok
Lakin Sivas’tan getirdiklerimle başım belada




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hepsi ayrı güzellikte, en kısa olanlar,görünenden çok daha fazla anlam dolu. Tebrikler.
Üretken kaleminize ve yüreğinize sağlık diliyorum, selamlar, saygılar...