Adını Sen Koy Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Adını koyamamış bir mevsimdin sen benim için.
Ne kara kış diyebildim sana,
Ne de içimde çiçek açtıran ilkbahar;
Arada bir yerlerdeydin, kara kış gibi ama sıcacık.

​Güzelliğine benzetme bulmak zordu.
Ne bir güle benziyordun,
Ne de bir kardelene...
Gül gibi güzel, kardelen gibi cesurdun.
​Ben seni sevmeyi beceremedim.
Yaklaşsam kaçacak,
Dokunsam solacak gibiydin.
Diğerleri gibi olmayan, belki de uzaktan izlemem gereken bir çiçektin.

​Sana şiirler yazmak bile çok zordu.
Ne zaman söze başlasam dolar gözlerim, tamamlayamazdım.
Elime kalemi almasam, bu sefer de sen küser giderdin.
Ben bilemedim seni nasıl sevmeliyim?

​Şimdi gidişine onlarca bahane buluyorum.
Sevmemiş, diyorum.
Özlememiş.
Yalanmış...
Belki de ben kendimi kandırmışım.
Bahaneler çoğalıyor beynimde.
Hani insan bahanesiz yaşamalıydı, diyemiyorum;
Yüreğimin kapısında bekleyen suretin engel oluyor bana.

​Gel demeye mecalim,
Git, bitti demeye cesaretim yok.
Kelimeler sabıkalı,
Aşk yaralı.
Yardım et sevgili, çıkart beni bu kuyulardan.
Ya sev bas bağrına,
Ya da sevmiyorum de, bırak beni kaderime.

Dedim ya, adını koyamadığım tek çaresizliğimdin sen.
Adını sen koy, ben hâlâ beceremiyorum.
​Aşk mısın?
Izdırap mı?
Yoksa mutluluk mu?
Var sen koy adını.
Var sen koy...
27.08.2026 13:34