Her nazarın bir ok olup, saplanırken bağrıma
İnsaf et; insan ecel şerbetini, bir kere içer
Yaram yârim olmuşken, bana tabibi lokman sorma
Gün olur devran döner, bu onulmaz yaram da geçer
Sanma ki; hep beyhude, kalacak bu söz
An gelir, bu delişmen gönlüme de, sözüm geçer
Hep Kapı eşiğine, el pençe, bekleyecek değil ya bu geda
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta