Adın Dilimde ,sitemim İçimde

adı yasemin,
dilime değince gül kokusu gibi yayılır,
ama son zamanlarda içimde
o kokuya karışan bir hüzün var.

sanki çocukluğuma seslenirmişim gibi,
temiz, saf, kırılgan bir şey,
ama benim kalbim kırık şimdi,
bunu en iyi o bilir.

hatırlar mısın ?
bir akşamüstü oturmuştuk bankta,
çay buharı yükseliyordu bardaktan,
ben sana bakıyordum gizli gizli,
sen gökyüzüne dalmıştın.

o gün kalbimden bir söz geçti,
bu kız giderse içim boş kalır dedim,
kendi kendime güldüm,
ama meğer doğruymuş,
gidişin sessiz oldu, içim gürültülü.

adını söylemek hala hoşuma gidiyor,
ama şimdi içinde biraz sitem var,
bir türkü gibi,
hem sevda hem dert anlatan.

ben sana ne yaptım ki,
hangi sözüm ağır geldi,
hangi bakışım kırdı seni,
bir gün bile oturup konuşmadın,
bir selamı çok gördün bana.

ben zengin değildim, doğru,
cebimde kağıt para değil,
ama kalbimde yer vardı sana,
bir ömürlük sabır,
bir avuç huzur vardı.

sen kalabalıklara karıştın,
ben yalnızlığa düştüm,
sen ışıklı caddelerde yürüdün,
ben senin adını karanlık sokaklara söyledim.

kahvede otururken bazen,
çayım soğuyor elimde,
herkes gülüyor, konuşuyor,
ben sadece adını geçiriyorum içimden,
kimse bilmeden bir yangın taşıyorum.

sitemim sana değil belki,
belki kadere, belki zamana,
belki de ben seni
yanlış mevsimde sevdim.

sen bahar gibi geldin,
ben kış gibi üşüyordum,
sen güneş aradın,
ben gölgede kalmıştım.

ama şunu bil,
adın hala içimde bir yerlerde,
ne kadar kızsam da,
ne kadar kırgın olsam da,
silinmiyor gönlümden.

bir gün dönüp bakarsan arkana,
belki hatırlarsın beni,
adını türkü gibi söyleyen,
ama sonunda sessizliğe gömülen o çocuğu.

adın hala güzel,
ama kalbimde biraz acı var,
çünkü seni sevmek kolaydı,
unutmak zor geldi bana.

Mustafa Alp
31/01/2025 01.00