Adın Dilimde Bir Yara İzidir
Bir şehri terk etmek kolaydır da,
Birinin içinden taşınmak...
İşte o imkansız.
Ben her gece pencereleri sıkıca kapatıyorum,
Sırf kokun rüzgârla savrulup gitmesin,
Sırf sesin bu dört duvarın dışına sızmasın diye.
Sen gittin ya;
Takvimler artık hep aynı yaprakta takılı,
Mevsimler sadece birer isimden ibaret.
Dışarıda kar yağıyormuş, çiçekler açıyormuş...
Benim içimde sadece senin bıraktığın o uçsuz bucaksız ayaz var.
Evet
Yastığının kenarında kalan bir tel saçın,
Dünyanın bütün hazinelerinden daha ağır şimdi.
Ona dokunmaya korkuyorum;
Dokunursam sanki o da gidecek,
Dokunursam sanki bu rüya tamamen bitecek.
Demem o ki
Artık kimseye senden bahsetmiyorum,
Çünkü senin adın artık bir kelime değil,
Benim kimselere gösteremediğim yara izimdir.
Gidişinle beni öyle bir sessizliğe mahkûm ettin ki,
Şimdi kendi sesimi bile tanıyamaz oldum.
Neden mi
Güle güle git diyemedim ya sana,
İçimde kalan o son söz,
Şimdi her nefes alışımda canımı yakıyor.
Salim Erben
Salim ErbenKayıt Tarihi : 12.2.2026 15:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!