Ne adını ben anabildim, ne kalem,
Duygu bağım çöl çöl oldu kurudu...
kalbimdi hasmıma yıkılmaz kalem,
Duvarları toz toz oldu kurudu...
Bahar diye yaşadığım kara kış,
Sevda denen hem gerçek, hemde düş,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta