İnsan; arşı, yer yüzünü, her şeyi adımlar.
Yolcu yolunda gerek, bu yolu biliyorum.
Gece ve gündüz, hep birlikte yürür adımlar,
Beni takip eden, tek bir gölge görüyorum..
Sokak ortasındayım, uzakta yıldırımlar,
İki topuk, tıngırdıyor kaldırımda, kavgam,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta