Adımı bıraktım kapının önünde,
içeri çağrılan ben değildim zaten.
Bir yük gibi taşıdığım “ben”,
meğer eşiğe sığmıyormuş.
Ne bildiklerim kaldı aklımda
ne bildiğimi sandıklarım.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta