Adımı bıraktım kapının önünde,
içeri çağrılan ben değildim zaten.
Bir yük gibi taşıdığım “ben”,
meğer eşiğe sığmıyormuş.
Ne bildiklerim kaldı aklımda
ne bildiğimi sandıklarım.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta