Adım Raif Kemal Şiiri - Raif Kemal Taner

Bu devir haramzâde, terazi kelepçeli,
Hak söz sürgün yedi, vicdanı selepçeli.
Eğriye secde eden alnını ak sandı,
Doğruyu söyleyen dâr-ı gamda hep çileli.

Bir lokma helâl için ömürden kestim payı,
Haramın gölgesinde boğulur çok alayı.
Dost suretli nâmerdler menfaatle saf tuttu,
Ben sıratı kıldan ince bildim, tuttum yayı.

Suskunluğum ferman oldu, sözüm mühürlendi,
Mazlumun ahı kalktı, arşa yürürlendi.
Zulm ile abad olanın hanesi viran olsun,
Kefeniyle yüzleşsin, defteri dürüldendi.

Bu sözüm bedduadır, halk adına söylerim:
Eğrinin soyu kurusun, doğruyu överim.
Bu çağ beni tanımaz, ben çağıma sığmam da,
Adamı taşta yakar bu hesap, bakıp görelim.

Son sözüm hak içindir, eğriye zevâl,
Mazlumun âhı yeter, zalime vebâl.
Bu çağın defteri dürülsün, hükmü iptâl,
Hesap günü dik dururum adım Raif Kemal