Adil Oğuz Şiirleri - Şair Adil Oğuz

Seni öyle özledim ki
Yandım alev alev
Hasretinden öldüm
Günlerim geçmez oldu
Kahrolası gurbet elde
Bir yandan hasret

Sen benim başımın tacı
Şu kalbimin Sultanısın
Can evimden sevdim seni
Sen kalbimin mehtabısın

Gönlümde gül gibi açarsın

Baharı bekler gözlerim
Hasretin yakar özlerim
Sensiz geçmiyor günlerim
Sen nerdesin nazlı yarim

Mevsimler kışa dönüyor

Ömrümüz ah ile vah ile geçer
Yeter bu cefalar bu çile yeter
Nazlıyar burnumda kor gibi tüter
Sensiz yaşanmıyor gurbet elinde

Çektiğim bu çile bu hasret züldür

Ben sensiz yapamam
Gülüm yapamam
Hayallerim yıkılır
Gözyaşlarım sancılarım dinmez
Sabahlarım olmaz

Kahrolası gurbet
Yıktı yaktı ayırdı bizi
Ömrümü çürüttü
Hasretin yaktı içimi Çakır gözlüm yaktı
Ne gecelerim kaldı
Ne düşlerim elimde

Aradım sevdiğim koca cihanda
Senden biriz bile yoktu ardında
Aramadık yer kalmadı yurdunda
Selvi boylum sana birşeymi oldu

Yıllar oldu alamadım bir haber

Hayran oldum edasına nazına
Sürmeler çekilmiş ela gözüne
Ay gibi cemali vurmuş yüzüne
Sevdiğim selvi boylu güzelin

Düştüm yollara da indim sılaya

Çaresiz derdimi kime anlatsam
Dağlara haykırıp yare dinletsem
Gözlerime perde inse görmesem
Böyle bırakıpta g idemem acnım

Ağlayan ağlıyor gülen gülüyor

Güzelliği dilden dile dolaşan
Yavrulara Ana babalık yapan
Yüreğinde alev alev kor yanan
Senden kadersizi varmıki Anam

Ayakların çıplak nemli gözlerin