Zülfünün kemetin de dolassam
hayallerimle parmak uclarından akıp rüyalarına sözülsen
mao nun tablusunu indirsem göklerden
narkisosun cıglıklarıyla eko yu sustursam
bir günes dogsa zülfüne, bir agac yeserse umtların bittigi yerde
Ellerimi uzattım sınırlarına geldim geldim işte
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta