Nereye baksam,gündüzüm kapkara tüllere bürünmüş bir gece
neye baksam,harabeye dönmüş çaresizlik
bir başka kara yalnızlık,öbek öbek kümeleniyor adı sensizlik
yeşeren tüm ümitler, tek tek soluyor,içime çöküyor öldüresiye sessizlik
Bir an aynaya bakıyorum,bu benim, lakin, gözlerim hasretten yorgun
derin sulara dalmışçasına, sanki seni arıyorum, diyorlar; aman yersin, vurgun
gönlümdeki hicran yarası, bir türlü kapanmıyor ki,
bende, betbeniz, olmasın solgun
şimdi, tüm dost bildiklerim de, benden kaçar gibiler,
onlar bana, ben onlara, olduk, birer dargın
Kayıt Tarihi : 3.11.2011 11:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!