Adı sen tadı annem Şiiri - Şerife Çakmak

ADI SEN, TADI ANNEM
Seninle nefes alırdım ben, seninle başlardı sabah,
Dizinin dibiydi bana en korunaklı, en büyük saray.
Daha çocuktum, ellerim ellerine mühürlenmişti,
Sana bir şey olsa, gökyüzü üstüme çökecek sanırdım.
Öyle bir bağlılıktı ki bu; hani kuşun kanadı, toprağın yağmuru gibi,
Sen yoksan, dünya koca bir boşluk, koca bir eyvahtı…
Sonra kara bir bulut çöktü, hüzün geldi bağdaş kurdu,
Evlilik düşleri kurarken, kader bizi yatağa vurdu.
Sildim bütün yarınları, attım bütün planları çöpe,
Senin bir bakışın, bin düğüne bedeldi benim gözümde.
Yatalak oldu bedenin ama ruhun hâlâ dağ gibiydi,
Ben sana nefes oldum, sen bana yaşama sebebi…
Derken bir fırtına koptu, kopardılar beni senden,
Zorla bir hayatın içine, bir yabancıya itildim ben.
Altı yıl geçti prangalarla, altı yıl susturuldum,
Kendi öz evimde, kendi kanımdan olanlara vuruldum.
Cenazene bile çok gördüler, bir vedayı esirgediler,
Beni diri diri gömdüler de, "bu kadındır, susar" dediler.
Ah babam, ah abim… Ah yolumu bağlayan sözde eşim!
Hangi kitapta yazar bir evladı anasından mahrum etmek?
Hangi vicdana sığar, bir canı son yolculuğunda kimsesiz bırakmak?
Kininiz boyunuzu aşsın, benim ise içimde bir volkan,
Sizi affetmeyecek ne kalem, ne de bu yaralı zaman!
Yıllar sonra bir gece, kaçtım da geldim başucuna,
Toprağına yüz sürdüm, anlattım ne varsa suçuma.
Sabahladım mezarında, kuşlar bile sustu dinledi,
Çektiğim çileleri bir bir dökünce, taşlar bile inledi.
"Özledim" dedim anne, "Nefessiz kaldım, bittim" dedim,
Senin kokunu, senin sesini, şu hayatta en çok seni istedim.
Şimdi bak anne, bir kızım var, adı senin adın…
Ona bakınca seni görüyorum, her bakışında senin tadın.
Bana benziyor huyu, suyu… Tıpkı benim sana benzediğim gibi.
O ne yapsa kızamıyorum, sanki o anne, ben küçük bir çocuk,
Onun gözlerinde saklıyorum, senden kalan o buruk boncuk.
Gidiyorum şimdi, arkamda bir enkaz, yanımda evlatlarım,
Kime kinim varsa heybemde, kime özlemim varsa bağrımda.
Yalnız kaldık koca dünyada, ben ve senin adını taşıyan o can,
Ama sanma ki yıkıldık, biz ayaktayız her şeye rağmen, her an!
Vay benim dertli başım, vay benim toprağa hasret kalanım,
Sana gelemedim ya vaktinde, odur benim en büyük yalanım.
Şimdi bir ağıt yakıyorum, rüzgar götürsün sana sesimi:
"Ben seni çok sevdim annem, sen kestiler benim nefesimi..."
Hakkını helal etme onlara, beni senden ayıranlara,
Ben senin adını yaşatırım, and olsun ki bu can çıktığına kadar! 05.04.2026