Kalbin,
Camdan yapılmış bir gökyüzünü çatlatan serçe kanadı gibi.
Sesin, kulaklarımda büyüyen gizli bir merdivenin ilk basamağı, çıktıkça eksiliyorum.
Gözlerin, geceyi cebine koyup gündüze sızdıran yasadışı bir aydınlık.
Ve varlığın duvara asılı bir gölge değil,
içimde su arayan kör bir balığın susuzluğu.
Seni her düşündüğümde yüreğim bir serçenin kalbi gibi atıyor.
Tarifsiz bir his alıkoyuyor beni; sanki zaman sende duruyor.
Akrebi ve yelkovanı sen oluyorsun saatlerin.
Mevsimler seni kıskanıyor.
İlk bahar gülüşünü çalıyor dudaklarından. Saçların baharı, gözlerin yazı, ayakların sonbaharı andırıyor.
Hep sana çıkıyor bütün yollar.
Falcılar hep seni arıyor minicik kahve fincanlarında.
Senlerle doluyor yüreğim.
Ilık bir mevsimin adı sen.
Sana her dokunuşumda parmak uçlarımda harfleri dökülen bir alfabe yanıyor.
Adını söyleyince dilimde küçük bir deprem oluyor.
Ben, içimin bodrum katında sana ayrılmış gizli bir mevsim saklıyorum.
Takvimler bilmiyor seni.
Ve sen, yüreğimi titreten bir melodinin en titrek yerindesin.
Adınla başlayıp adınla bitiriyorum aşk kitabımı.
Her harfi sen.
30.03.2026 01:00
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 01:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!