Onu dertli görünce, ben de solardım,
Gözleri nemli olsa, sessiz ağlardım,
Rahat uyusun diye, nöbet tutardım,
Kardeşim vardı benim, adı papatya...
Saatlerce yolunu, bekler dururdum,
Bir parça tebessümü, onda bulurdum,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Sayın Osman İnci,
Bu duygu dolu içli şiirinizi, hüzünlenerek ve kaybettiğinizi düşündüğüm Papatya'nızı anarak paylaştım.
Papatyalara adanmış günümüzde grubumuzda paylaşmaktan keyif aldığım bir çalışma olmuş. Tebrikler.. Gül Doğan
Duygularınızı çok etkili anlatmışsınız. Kutlarım.
7 + 5
üstadı
yine tam puan
babçca şiirine
sevgiler
iç
Onun dostluğu bana, verseydi çile,
Usanmak kelimesi, yasak bu dile,
sevgini öyle açık net anlatmışsınki şiirdeki duygu çağlıyor sanki güzel gönlüne sağlık...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta