Onu dertli görünce, ben de solardım,
Gözleri nemli olsa, sessiz ağlardım,
Rahat uyusun diye, nöbet tutardım,
Kardeşim vardı benim, adı papatya...
Saatlerce yolunu, bekler dururdum,
Bir parça tebessümü, onda bulurdum,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Sayın Osman İnci,
Bu duygu dolu içli şiirinizi, hüzünlenerek ve kaybettiğinizi düşündüğüm Papatya'nızı anarak paylaştım.
Papatyalara adanmış günümüzde grubumuzda paylaşmaktan keyif aldığım bir çalışma olmuş. Tebrikler.. Gül Doğan
Duygularınızı çok etkili anlatmışsınız. Kutlarım.
7 + 5
üstadı
yine tam puan
babçca şiirine
sevgiler
iç
Onun dostluğu bana, verseydi çile,
Usanmak kelimesi, yasak bu dile,
sevgini öyle açık net anlatmışsınki şiirdeki duygu çağlıyor sanki güzel gönlüne sağlık...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta