Adı ne; koymadın mı? Hımm... Giriş güzel de dördüncü dize uzun olmuş. Bence şu sözcük yersiz. Yaklaşsana. Bak, şurası. Uyak kaygısıyla desem? .. Alınma ama o da değil. Zorlanmış, zorlamışsın gibi. Yerinde olsam şunu çıkarır, şurayı şurayla birleştirirdim. Sonra ilk sözcüğü alır—Dur hele! Bu o! Şimdi anladım. Akrostiş! .. Onu unuttuğunu sanıyordum.
Seçkin GÜNDÜZ
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta