Adı Kalmayan Rüzgar Şiiri - Yücel Özkü

ADI KALMAYAN RÜZGAR
Varsay ki bir yeldim,
Uğrayıp geçtim hayatından.
Bir anlık serinlik bıraktım,
Silindim sonra hatırından.

Ne iz bıraktım avuçlarında,
Ne de bir gölge düşürdüm yarına.
Sessizce geldim, sessizce gittim,
Karıştım zamanın savruluşuna.

Bir an üşüdün belki,
Sonra unuttun adımı.
Ben ise senden geçerken
İçime sakladım yarımı.

Şimdi ne ben eski rüzgârım,
Ne de sen o ilk bahar.
Geçip giden bir esinti işte,
Geriye sadece his kalır.

Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/01:36