ADI BAHAR’DI
Annesinin ilk kızıydı;
Adı Bahar’dı.
Yüzü hep gülse bile;
Gözünde hüzün vardı.
Kendi ufak-tefekti,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Ne güzel bir şiir böyle...
Bahar ablamızı görünce,
karın baharda da yağabileceğini idrak etmiş olduk.
Ha, bir de şiir konusundaki ustalığınızı ve içtenliğinizi...
Kaleminiz kadim olsun hocam.
Saygılarımla.
H. GÜLŞEN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta