Yine onu andı titrek yüreğim
Dili damağına yapışmıştı yavrucağın
Dudakları patlak
Gözleri çakmak çakmaktı
Zifiri karanlıktı baktığı her yer
Tek ışığı aydandı
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bakar mısınız "hayata?"
Daha başlamadan biten,
Daha gülmeden ağlamayı öğrenenleri,
Acıkmadan,
Susamadan,
"Anne, anne" diyerek isteğini,
Nazını bilemeden, diyemeden gidenleri!
Ne kadar zalim şu insan!
Ne kadar da "makine!"
Robot!
Emir kulu!
Diyecek ne var?
Bir çocuğun başını okşamayı beceremiyorsa insan,
İnsan mı yani!
Dellenme gelde...
Tebrikler şiire Bülent Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta