Yitirmeler hep acı verir insana
Bir iple bağlanır duygu çuvalının ağzı
Bilinmez bir yerlerde asılır düşünceler
Bir boşluk oluşur derinlerde adı yitik olur
Açmış gonca gülün sonbaharıdır mevsim
Yıllarca beslediğin sevginin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta