Ademin oğlu adem
O kadar dürüstsün madem
Hep fındık içi yersin yemezsin badem
El aleme gerek acı, yas-matem
Var sen gül, adem oğlu adem
Sen yolunda ilerle dev gelirinle
Fakirliği sen yaratmadın ya, öyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
