İnsan...Âh İnsan!...Kaç savaş gördün,kaç felâket, kaç ölüm...
Kaç bâdire, kaç ihanet, kaç işkence,kaç zulüm...
Tamahkârlıkla,ihanetle,kibirle yoğururken cihanı;
Kime yükleyecek beşeriyet onca zalimin günahını..
Ey Âdem zürriyeti, ey beşer oğlu beşer!
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta