Ben kanadı kırık yaralı bir kuşum
Gökte uçuyorken sana vurulmuşum
Nolur yaramı sar bana sahip çık
Beni sev saçımı okşa azıcık.
Zifir karanlık, bir hücre gibi odam
İçinde zincire vurulmuş bir adam
Kalemim kırılmış karar verilmiş,'İDAM'
Sevdim çok sevdim pişman değilim
Evet bilerek ve isteyerek sevdim
Bana birgün gelip yol sormuştun
Gözlerine bakınca ben kaybolmuştum
Sen hadi yolunu sordun öğrendin
Hiç aklına geldimi ben ne olmuştum...
Ne ile yıkasam nasıl ağartsam
Ah! benim bu baht-ı karamı
Hangi tabib bilir kimi çağırtsam
Hangi merhem iyi eder gönül yaramı
Sevdanın kor közü bağrıma düştü
Elimde bir iki hatıran kalmış
Onuda hayrıma dağıtacağım
Ateş ki düştüğü yeri yakarmış
Ben kendi gönlümü soğutacağım
Karar verdim seni unutacağım
Ben yorgunum gönül yorgun aşk yorgun
Bir bedeni külfet saydım neyleyim
Arzum yok hayattan, şimdi baş sürgün
Ölümüme mühlet saydım neyleyim
Sevda dedim birzaman pembe düşüme
Elinde sepeti çiçekleriyle
Yanıma yaklaştı yaşlı çingene
Yaşamış, yalanı gerçekleriyle
Hayatın anlatır yaşlı çingene
Konuşurken biran öyle duruyor
Nedir bu çektiğim senden
Bıktırdın sahte sevginden
Okunuyor o gözlerinden
Sahte aşıksın,çakma aşıksın
Çözemedim kız ben seni,
Dün gece aklıma sen düştün yine
Gözlerim dolarak resmine baktım
Yokluğun acısı çöktü içime
Görmekle bilmemki hatamı yaptım
Yalnızdım kimsesiz çocuklar gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!