Adem Yazar Şiirleri - Şair Adem Yazar

Aç kapıyı lütfen! birkez gözhakkı
Görmeden gönderme kurban olayım
Kalemimi kırma, sonbir söz hakkı
Vermeden gönderme kurban olayım

Uzatma elini, sıkma elimi

Öksemi yokluğun bulaştı bana
Anlamı kalmadı sensiz bu evin
Haberim belkide ulaştı sana
Sonunda aklımı yitirdim sevin

Fidaydada Ankaralım fidaydada

Ankara denen bu koca şehire
Sen niçin geldiğimi biliyormusun?
Kapılıp gözlerindeki o sihire
Senin için geldiğimi biliyormusun?

Ne bu şehirde bir işim vardı

KORKUM

Saatler gecenin yarısı ve paramparça olmuş uykum
Çöldeyim gözlerim yanıyor sanki içi dolu kızıl kum

Ben asırlık bir ağacım
Bilmem kaç yıl geldi geçti
Elbet neşem, aşkım, acım
Yaşamak bu oldu geçti

Kök salmışım kayalarda

Uyku tutmuyor çok gece özlemimden
Açsam gözlerimi sen yumsam sen
Hayalin vurur karşı duvara birden
Tıpkı fotoğrafın gibi, bi görsen
........ Sonra salona geçiyorum kalkıp yerimden
Bir film seçiyorum eski YEŞİLÇAM filmlerinden

Riyakar bakışlara vurulduğum çok oldu
Dağlara yokuşlara sürüldüğüm çok oldu
Aşkı bilmeyenlere rasladı gönlüm yazık
Benim gibi sevene düşmedi gönlüm yazık

O gönül benim, bu gönül senin

Emaneti sahibine
Vermeye sen hazırmısın?
Kara kabrin dar içine
Girmeye sen hazırmısın?

Bir yerki o zindana denk

HELE SABRET

Tutmaz ise aşk çömleğin
Dökülürse, kile sabret
Lime lime, sır gömleğin
Sökülürse tele sabret

- Adam sandıklarımıza -

Seni soruşturdum dün oturduğun mühitten
Kişiliksiz onursuz p*çin biri dediler