Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Sâlik!

İnsanların çoğu zübük,
Laf ebesi, atar durur;
Genellikle güce düdük,
Menfaâte öter durur..

Ey İnsanoğlu!

Güce göre tavır takınmak işin,
Menfaât nerdeyse dön insanoğlu;
Ancak gariplere geçmekte dişin,
Şaşırmışsın yazık yön insanoğlu..

Ey Dost!

Dost! Şefkâtin nâdir azına yansır,
Vefâsız hep nankör şu insanoğlu;
Hele zâlim görsen yüzüne kansır,
Kerbela'da vermez su insanoğlu..

Ey Gönül!

İnsanoğlu, insanoğlu,
Menfaatçı insanoğlu;
Nefsi imiş çapanoğlu,
Çok inatçı insanoğlu..

Ey İnsan!

Doğruyu söylesem çullanıyorsun,
Vefâsız ve nankör sen insanoğlu;
Âşikar bak! Dini kullanıyorsun,
At gururu! Nefsi yen insanoğlu..

Ey Gönüldaş!

Nefsini ıslâh et hayvanlıktan çık,
Kul içinde gözde insan ol insan;
Tüm putlar anası şu benliği yık,
Sâlihlerin izde insan ol insan..

Ey Gönül!

Yüzüne bakarsan sûreti tamdır,
İnsan olmak öyle kolay değilmiş;
Nefsi aynı vahşi aslandan hamdır,
İnsan olmak öyle kolay değilmiş..

Ey Sâlik!

Halkı tavuk gibi yolan!
İslâm bunun neresinde?
İşin gücün yalan dolan,
İslâm bunun neresinde?

Ey Gönül!

Şu müslümânların elinden alıp,
Gerçek lâyığına versek İslâm'ı;
Asr-ı Saâdet'e selâmlar salıp,
Allah Resûlu'na sorsak İslâm'ı..

Ey Gönül!

Bugünkü mûminin temsili tahkir,
İnsana nûr katan İslâm nerede?
Vermemiştir böyle zararı münkir,
Haksızlığa çatan İslâm nerede?