Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Sâlik!

Ne insâfsız insan denen,
Av ettiler, ermişler yâ!
Gıybetle çiğ ettir yenen,
Kov ettiler, ermişler yâ!

Ey Dünya!

Kimlere göz kırptın ümit vererek?
Acep bir kul murâd aldı mı dünya?
İnsanlar uyandı senden ölerek,
Başkaca rüyâya daldı mı dünya?

Ey Gönül!

Aşkın şarâbından katreyi tatsak,
Sarhoş olmuş gibi ilân ederiz;
Aşk pazarında bu benliği satsak,
Sanmasınlar sakın isyân ederiz..

Ey Gönül!

Elest Meclisi'nde sözler verir de,
Dünyâya gelince nisyân ederler;
Hakîki Mahbûb'la bilse erir de,
Mecâzi perdeden ihsân ederler..

Ey Gönül!

Elest Meclisi'nde dedik ya 'Belâ! ',
Sağlayı sağlayı meydâna geldik;
Hakîki Mahbûb'u gördük evvelâ,
Ağlayı ağlayı meydâna geldik..

Ey fâni sevgili!

Düşürdün firâka sebepsiz yere,
Kaçırdın gönlünü el ettin beni;
Var mı böyle seven başını vere?
Aldırdın aklımı del' ettin beni..

Ey Gönül!

Doğup öldün gayrî sür kabre atı,
Bak nârin bedenin olmuş kaskatı,
Şimdi yaşa haydi sonsuz firkatı;
Tükendi sonunda ömür saatı,

Âhh Efendim!

Mahlûk kulağıma Aşkı seslendi,
Ondan işte Aşkla geldim Efendim;
Gönül hangi vakit Aşkla beslendi,
Benlik dağlarımı deldim Efendim..

Ey fâni sevgili!

Sana tâlip oldum, nâsip nâr imiş,
Yanıp kora döndüm külüm delilim;
Ağlarım sebebim gel gör yâr imiş,
Gözlerimden akan selim delilim..

Ey fâni sevgili!

Dudağına gıpta eylemiş kiraz,
Rengine rakip hiç al mı dayanır?
Arılar yapamaz, ver tadam biraz,
Kovanlar kıskanır bal mı dayanır?