Adem Armağan Şiirleri - Şair Adem Armağan

Birlikte rahmet, ayrılıkta da azab olur,
Ülkeye de sahip çıkılmazsa başsız kalır,
'Böl,parçala ve hükmet' sözü yerini bulur,
Müslüman, başsız ve hiyerarşisiz kalamaz.

Yaşım otuz idi Kâbe’ye vardım,
Mevlam nasip eyle,mü’min kullara,
Hacerül Esved’i aşk ile sardım,
Çok şükür,hamdolsun, aya,yıllara.

Bir gittim,bir daha gidesim geldi,

İslamın davasını odur savunan,
Alem-i islamın iftiharısın,
İman için aşkla yüreği yanan,
Alem-i islamın iftiharısın.

İman gerçeğini yayan adamdı,

Gözüm yolda kaldı,canan gelmiyor,
Mecnun gibi yandım,sanki bilmiyor,
Aşık,gece,gündüz,çölde dolaşır,
Göz yaşlarım akar,gelip silmiyor.

Davet ettim seni,gelmez kaçarsın!
Alimim der isen,tebliğ et dini,
Şair oldum deyip,yüksek uçarsın?
Yıkarlar o senin,tuzak fendini.-Adem Armağan

Elbet ki kaçmayız biz bu davadan

Halden anlayanı,bulamaz olduk,
Eşin ile sohbet yapmak çok hoştur,
Rahmanın aşkıyla,çok şükür dolduk,
Yalan dünya fani,koştur ha koştur..-Adem Armağan

Aldanma dünyada boyalı eşe

Ecdadın tarihi,kanıyla yazdı,
Çanakkale asla,geçilmez yerdir,
Avrupa hayranı,nesiller azdı,
Savaşta verilen,binlerce serdir.

Dert ortağım bacım,ne çabuk gittin,
Şen şakrak neşeli,moral verirdin,
Çileyi çok çekip,adeta bittin,
Kalpler karşılıklı,beni arardın.

Sohbet esnasında,yere düşmüşün,

Hain düşman bizi,istiyor bölmek,
Otuz sene şehid,kanı akmıştır,
Yakışmaz mü'mine,oyuna gelmek,
Bir çok yürekleri,terör yakmıştır.

Vatanı böldürmek,yakışmaz bize,

Hanımın kıymetin,bilenler bilir,
Akşam olduğunda,evine gelir,
Ona değer vermez,cahiller ancak,
Bozulan yuvadan,ibretler alır.