Bir adam yürüyordu, ağır ve düşünceli,
Kafası önüne eğilmiş, gözleri ağlamaklı,
Esir etmişti onu, yerde sürünen gölgesi,
İçinde fırtına neredeyse, onu boğacaktı..!
Bir ışık arar gibiydi, karanlıkta bir umut,
Dünyası üzerine devrilmiş, yılgın ve yorgun,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta