Adamdı benim babam Şiiri - Hamdi Oruç

Adamdı benim babam

Adamdı benim babam
Ağlamasını da bilirdi seccadede
Adamlığını sevdim
Göz yaşlarını sevdim babamın
Uykusunu uykusuzluğunu sevdim babamın soframıza bal taşıdı elleri
ellerini öptüm babamın

İnsanız merdiven çıktık
Basamak basamak çıktım adamlığa
Babam tuttu elimden basamaklarını çıkarken aşkın
merdivenden düştük
Düşen düşene
Çıkmasıyla düşmesiyle
Adam gibiydi benim babam tevbesiyle...
Fakirliğiyle zenginliğiyle
Düşmez kalkmaz bir Allah...

Habil melek Kabil şeytan..derdi
Adem gibiydi benim babam
Tevbe ederdi gözyaşı dökerdi...
içine atardı sevincini
Sevgisini benden hep gizledi babam
Sevabıyla günahıyla sevmeliyim babamı
Öf deme diyor Kur'an o yüce kitap...

Şükrüyle sabrıyla...adamdı benim babam
Şükürdeydi sabırdaydı
Hep tevbedeydi
Adamdı benim babam...
Bir çiçekti benim babam baharı da yaşadı kışı da..

Hamdi Oruç