Adam biliyor sevmeyi
gönüllerde gezinmeyi
sevgi denilen diyarda
hak ediyor yevmiyeyi
Yok bu işin başka rengi
Ne dünyanın hengâmesi
Ne umurunda payesi
Seviyor, bu sermayesi
Cananın değmişse gölgesi
Ona cennet dönemeci...
Hayat geldikçe üstüne
Yok diyor bunun ötesi
Her şey sevginin eseri
Ruh ki, ilelebet sever
Can bedenin sermayesi
eriyip aslına döner
Toprak olur ten kafesi
Yokluk, varlık, zaman, mekân
Her şey sevgiyle tastamam…
kader olur bazen keder
baht yelleri çok sert eser
göz görür de gönül sever
gönül, son söz benimdir, der
Kerem yanıp kavrulurken
gözden ıraktır da Aslı
Acep neden firar eder?
Aşk uçurumsa sevene,
bir çift kanat lazım tene
Beylik laflar senin değil
Çok güvenme ezberine
Yüzlerce gül devinir de
Bir damla değer bedene
Emek vermezse yüreğin
Hep başa dönersin yine
Söz anlatmaz, ruh seziyor
İç âleme bak, ne diyor,
adam sevmeyi biliyor
ders al bu aklı selimden
çok çekme dünya halinden
kirazın kadrini bil de
dut yemiş bülbüle dönme
Aşkı bilenle olmalı,
Lafı boşa yormamalı…
Kayıt Tarihi : 2.05.2016 19:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!