Adam Şiiri - Gülten Leyla

Sen benim kanat çırpan martı gönlüme
Denizleri, yolları, ışıkları kat eden
Mühürlü bir mektup gibi girdin.
Okuyamadım.

Ben,
küçük
kanatlarıyla çırpınan bir martı,
Ne karada
Ne denizde yaşayabildim.
Bilmiyorum, denizleri aşsam
Sana yetişebilir miyim?

Ey ruhu siyaha boyun eğen,
Bir ikona el pençe duran,
Mum diken, adak adayan,
Duası nereye gittiği bilinmeyen
Madde adam…

Taşların arasından sızan filizleri,
Filizler gibi bir mucizeye
Kalbini kapatmak —
Senin en büyük kulluğun.

Gelmemek,
Kalmamak,
Bekletmekle
Ömrümün saniyelerine
İhanet ediyorsun.

Mutluluğumdan çalmak sana yakışmazdı,
Hayatımdır bu aldığın.