Kadın bekliyordu.
Adam gitmiyordu...
Karlı bir gün fark etti saçlarının beyazlığını.
Geçtiği vitrin camlarından baktı kendine.
Sabah aynada baktığı suratla fark olmadığını.
Saçlarını taramıyordu artık.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Zincirsiz çıkmıştı hayata,
Koşar adımlar
Ve sakladığı onca yaralar
yüreğine sevgi,evinde huzur,yolun aydınlık,mevsimlerin hep bahar olsun...sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta